Santa Eulalia

De zoektocht naar de rivier en asperges!

Wat doe jij op een zaterdagmiddag? Wij gingen op zoek naar een rivier, vonden een boerderij, ontdekten een tweede dorpje — en eindigden in een heuse aspergestrijd.

Santa Eulalia is een piepklein dorpje vlakbij Sant Pere Pescador. Ik was hier een tijdje geleden al eens met een vriend die er toen woonde — hij bracht me naar een prachtige plek aan de rivier waar je van rotsen kon springen en het water kon doorwaden. Die plek wilde ik terugvinden. Met de kids erbij leek dit het perfecte moment.

Het eerste wat we tegenkwamen bij aankomst was een kleine boerderij met kippen, varkentjes en geiten.

Na de dieren kwamen we langs de kerk en wandelden door de authentieke straatjes. Overal stonden de deuren van de huizen open — een gevoel van totale kalmte en veiligheid dat je in grotere dorpen nooit zo sterk voelt.

Tijdens onze wandeling ontdekten we dat er nog een tweede deel van het dorp bestaat: Palau de Santa Eulalia. Ook hier diezelfde fijne sfeer van rust, met overal mooie oude Catalaanse huizen. Dit deel kende ik nog helemaal niet.

Na flink zoeken — en zelfs Google Maps raadplegen — moesten we concluderen: de rivier bleef een mysterie. Teleurstellend? Een beetje. Maar precies genoeg reden om terug te gaan!

🌿 En toen... ASPERGES!

Op weg terug naar de auto zagen we ze ineens: wilde asperges! In Catalunya is asperges zoeken een echte familietraditie — net als paddenstoelen plukken in de herfst trekken hele families in het voorjaar de bossen in. Dit jaar was de oogst door de droogte wat mager, maar na die eerste asperge was de zoektocht begonnen. En het werd het al snel een wedstrijd tussen Team Angelique en kids, en Anouska en honden.

De rivier bleef onvindbaar, maar de middag was goud waard. En zoals altijd: een onopgelost mysterie is de beste reden om terug te gaan naar een prachtig plekje.